Efes mutlak kazanması gereken bir maça çıkıyordu ve taraftar her türlü desteğini salonda veriyordu. Maça coşkulu başladılar ama bu onları gruptan uzaklaştırıyordu adeta. Baskı geldikçe durum kötüye gidiyordu. Ufuk Sarıca sakin oynamak gerektiğini anlayana kadar çok geç olacaktı.
Seyircilerin en çok güvendiği isim Kerem Tunçeri müzikte olduğu kadar başarılı olamıyordu bir türlü maçta. Kinsey topu kullanmak istedi fakat nafile top kayıpları tavan yapmıştı. Neyse ki korkulu rüyamız Spanoulis gününde değildi ve top kayıplarına aynı şekilde yanıt vererek bizi umutlandırdı. Sayılar genellikle ikili oyunlardan ve uzunlardan geliyordu. O anda takımı sırtlayan birisi çıktı : Oliver Lafayette. Efes hücumlarına yön verdi takımı ateşledi harika oynadı. Maç Olympiacos'un istediği şekilde gitti ama skor oyun kadar farklı değildi. Etkisiz Spanoulis Efes'e hayat verdi fark 1'e kadar düştü ikinci yarı başlamadan. Kerem Tunçeri ve Barac ikili oyunlarda başarılı olurken taraftar desteği arttı ama olabilecek en kötü senaryo oldu ve 4 sayı farkla son çeyreğe girildi. Herkes Efes'in patlama yapmasını beklerken tersi oldu ve fark bir anda 10'a kadar çıktı. Moral bir kişi hariç herkeste 0'a indi. ''Seyirciler'' salondan ayrıldı ama yılmayan bizi ayağa kaldıran oyuncu o ana kadar uyuyan Sasha Vujacic'di. Fark bir anda eridi 0'a indi. Ancak son toplarda başarılı olamadık ve serbest atışlardan gelen 2 sayıyla mağlup olduk.
Bu Euroleague'de Türk takımlarının devam etme olayında büyük yara açtı. Bundan sonra Galatasaray'ın mucizesinden başka bir şey beklemiyoruz Efes heyecan kurbanı olduktan sonra.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder